Het verschil tussen massage en massage

Er zijn vele soorten van massage. In Azië is het gewoon onderdeel van het dagelijks leven. Als je spieren vermoeid zijn of pijnlijk aanvoelen dan is men elkaar behulpzaam om dit te verhelpen. Je groeit er gewoon mee op als de normaalste zaak van de wereld.

Er zijn mensen die er hun werk van hebben gemaakt om massage als vak uit te voeren. In Indonesië wordt massage "Pitjit" genoemd en de toekang Pitjit (vakman massage - masseur) is gewoon een persoon die langs de deur komt om massage te geven. Vaak zijn dit ook blinde mensen want zij kunnen dit perfect als vak uitoefenen, en hun gevoel is juist vaak geweldig.

Jammer is alleen dat massage ook gebruikt wordt als dekmantel voor minder bonafide bezigheden, evenals hier. Men heeft hierdoor veelal een verkeerd beeld van wat eigenlijk al of niet behoort tot massage.

Dat er in Azië ook nog een keer minder schroom is voor elkaars naakte lichaam versterkt enkel dit verkeerde beeld en dat is jammer want het verhoogd enkel de drempel om naar een masseur toe te gaan die zeer waarschijnlijk in staat is de klachten te verhelpen.

In Azië wordt massage uitgevoerd met gevoel en vaak heeft men het van jongs af aan geleerd. Je masseerde als kind opa al als hij vermoeid van het werk thuis kwam. Dat je dat deed door over heen te lopen en pas later je handen er bij ging gebruiken zou hier waarschijnlijk worden vertaald naar een vorm van kinderarbeid. Maar vergeet niet dat je op die manier van jongs af aan in de praktijk leert wat massage is en hoe het allemaal werkt. Dat is heel wat anders dan het uit een boekje leren.

Zo maar massage toepassen kan zelfs gevaarlijk zijn. Het bewijs hiervan is terug te vinden in Pencak silat (een Indonesische gevecht kunst) waarbij men de tegenstander kan uitschakelen met een simpele handbeweging, zonder ├╝berhaupt veel kracht te gebruiken (een kind kan het). Het bewijs wordt hier in Europa geleverd door de mensen die in het ziekenhuis terecht komen nadat (vaak prive) massage verkeerd is toegepast en er stuwingen zijn ontstaan (bloed de verkeerde kant opgestuurd)..

Niet iedereen is zo maar masseur. In Azië leer je van jongs af aan wat masseren is en toch maakt je dat nog maar niet direct een goede masseur. Want eigenschap nummer 1 is het hebben van een goed gevoel. Weten hoeveel kracht of dat je moet uitoefenen of juist niet. Een mooi voorbeeld daarvan is de Europeaan die in Azië gemasseerd wordt en vervolgens een week naweeën heeft. Simpel de masseurs daar zijn gewent aan de lokale mensen en "voelen" niet dat de Europese spier niet aan massage gewent is.

Omgekeerd wordt je hier in Europa vaak eerder gekitteld dan gemasseerd. De kracht die wordt uitgeoefend heeft totaal geen effect, hooguit op je portemonnee. Die laatste wordt dan ook nog eens getergd door de entourage. Een mooie omgeving maakt het vaak duurder, maar heeft totaal niets met de kwaliteit van de massage te maken.

Eveneens geldt dit voor Fysiotherapeuten (de goede niet te na gesproken) die massage gebruiken als onderdeel van hun vak. Uiteindelijk geldt ook voor hen dat het hebben van "het gevoel" onontbeerlijk is voor het behalen van resultaten. Hetgeen helaas bewezen wordt door mensen die uiteindelijk pas verbetering constateren na het bezoek aan mijn praktijk en niet als gevolg van een eerder (herhaald) bezoek aan de fysiotherapeut.

Raar eigenlijk, dat het alleen maar regeltjes zijn die bepalen of dat een behandeling door de verzekering wordt vergoed en niet de resultaten. Daardoor kan een arts je enkel doorverwijzen naar een fysiotherapeut i.p.v. een echte (in hart en nieren) masseur.